• slider buiten 1020x260
  • slider sportschool 1020x360
  • slider groep 1020x260

Skiën leren, wat is de beste manier

Het is altijd weer een discussie als men voor het eerst gaat skiën, hoe ga je het leren.
Vrienden die al heel lang en goed skiën, leren het je wel even. Anderen hebben vooral goed leren skiën door iedere vakantie in een klasje te gaan en voor weer een andere groep geldt dat zij zweren bij privéles.

Hoe je iets het beste leert blijkt dus heel persoonlijk te zijn.

Daarbij spelen nog veel meer factoren een rol: hoe snel wil je iets kunnen, hoeveel geld heb je ervoor over, hoeveel lef heb je en hoe sportief ben je.

Hoe en van wie je het leert maakt op zich niet zoveel uit, juist omdat het zo persoonlijk is.
Als andragoog (jawel iemand die weet hoe je volwassenen iets moet bijbrengen) heb ik alleen 1 super tip. Zorg dat je het leert van iemand met didactische vaardigheden. Een persoon dus die in staat is om op jouw niveau iets uit te leggen, je te helpen verder te komen en zijn of haar eigen belang aan de kant weet te schuiven zodat jij er beter van wordt.
Dat kan die goed skiënde vriend zijn maar de kans dat een professionele leraar deze didactische vaardigheden heeft is veel groter. Gewoon omdat die het heeft geleerd in zijn opleiding.
Dat kan een klasje zijn en dat kan in een privéles zijn. In de laatste situatie krijg je natuurlijk meer aandacht, meer tips en trucs en is de les helemaal op jou afgestemd.

Als het gaat om iets leren, kijk ik altijd erg kritisch naar mensen die mij iets willen leren. De leraren die ik heb gehad op weg naar het beter skiën, hebben mij versteld doen staan. Zo goed bleken zij in staat om op maat gemaakt advies te geven. Maar er waren er helaas ook die dat minder goed konden. Het dilemma van een vreemde taal speelde hier volgens mij ook een rol.

Hieronder mijn persoonlijke verhaal over hoe en waar ik het beste heb leren skiën.

Zo'n 20 jaar geleden had ik het plan opgevat om met mijn dochter op skivakantie te gaan. Een goede vriendin adviseerde mij om in Rotterdam les te nemen op een rollende mat zodat ik meteen al een beetje zou kunnen skiën.
Dat deed ik en.....ik had er helemaal niets aan. Ik wist niet hoe liften werkten, de vertaling van mat naar sneeuw.....ik kon hem niet maken. Het was totaal anders en ik was een kruk in de sneeuw. Deze eerste vakantie had ik niet het gevoel gekregen dat ik ook maar iets kon, leerde of iets onder controle had. Bovendien was het weer bar slecht (- 20 graden) en dat maakte dat we eigenlijk liever binnen bleven. Maar de entourage vond ik wel erg fijn.

Het jaar daarna naar het appartement van mijn oom en tante in de Franse Alpen. Het nieuwe advies was: privéles. Zo gezegd zo gedaan.
Met mijn, niet Engels sprekende leraar, aan het klunen op de bergen. Eerst een baby wei, daarna al meteen wat hoger en moeilijker. Ik kwam beneden maar vraag niet hoe.....bibberend op mijn ski's en nog steeds niet het gevoel dat ik iets onder controle had. Ik begreep niet goed wat ze mij probeerde te leren, zij zagen blijkbaar niet waar het echt mis ging. Ik moest al snel achter ze aan skiën maar wat en hoe....geen idee. Dat het niet goed mis ging is nog een wonder.

Nu ben ik wel een doorzetter dus op deze manier heb ik het een paar jaar volgehouden. Te onbeheerst de pistes af. En steeds dezelfde makkelijke pistes want meer durfde ik niet. Ik ben erg sportief maar ook snel bang, geen goede eigenschap wanneer je leert skiën.

En toen was is er klaar mee met de Franse lessen. Ik wilde het op mijn niveau goed leren. De techniek en de controle. Ik wilde niet meteen als iets een beetje ging een moeilijkere piste op.....gewoon eerst alles goed onder controle op een veilige piste.

Ik boekte zes privé lessen bij Snowworld in Zoetermeer.
Zonder nu echt teveel reclame te willen maken, maar daar heb ik echt leren skiën.
Iedere keer dezelfde, voor mij bekende dus veilige, piste. Steeds andere oefeningen om het gevoel te krijgen en beheerst naar beneden te komen.
Ik had alle zes de keren een andere leraar en dat maakt het nog completer omdat zij allen de nadruk op iets anders legden.
Ook had ik een keer les van een vrouw van mijn leeftijd. Zij zei me dat ik heel goed kon skiën, dat mijn techniek prima was maar dat het volgens haar de angst was, gewoon tussen mijn oren.
Zij adviseerde mij een helm te gaan dragen (dat was toen nog niet zo hip als dat het nu is). Een helm zou mij een veiliger gevoel geven en het sluit je meer af van de omgeving, heb je minder last van de anderen op de berg.
Dat was een goed advies. Dat werkte inderdaad bij mij.

Na die lessen snapte ik hoe het allemaal werkt, ik voelde me zeker, had plezier in het skiën. Wij hebben een huis gekocht in de Alpen en ga nu per jaar ongeveer zes weken skiën. Je kunt wel zeggen dat ik de smaak te pakken heb.

En ben ik nu de kilometer vreter op zwarte pistes? Welnee, veel blauw en rood, heerlijk relaxed skiën. Smalle pistes vind ik nog steeds niet fijn (weer dat tussen die oren), breed en steil, dat is geen probleem. Maar skiën en de skivakanties zijn voor mij vooral een manier om bij te komen, te genieten en lekker te bewegen.
Het heeft wat jaren geduurd eer ik dat echt kon ervaren. Ik ben blij dat ik heb doorgezet en de manier van leren skiën heb gevonden die bij mij paste.

Dit artikel is ook verschenen op de site van wintersportlive.nl 

Tags: Diverse Sporten